Privé en werk, werk en privé…

 

Werk en privé gescheiden houden wordt er wel gezegd. Is dit wel reëel? Waar ligt de juiste balans?

 

Over verslavingsproblematiek op de werkvloer. 

(Nu even geen tijd om verder te lezen? Ga direct naar de meerwaarde van een verslavingscoach.)

 

Onderzoek (Jellinek) wijst uit dat in 2014 van de 16,8 miljoen inwoners van Nederland ruim 1,2 miljoen met een verslaving kampten. Wanneer u deze kennis naast de theorie

‘Six degrees of separation’ houdt kunt u zich voorstellen dat iedereen op zijn minst wel één persoon zou moeten kennen die met verslavingsproblemen kampt. Ook op het werk,

het gebeurt regelmatig dat werkgevers in aanraking komen met een werknemer die onder invloed op het werk verschijnt of een werknemer die zich met niet werkgerelateerde zaken op zijn beeldscherm bezighoudt.

 

De schade in het bedrijfsleven door verslaving bedraagt jaarlijks ruim 1,5 miljard euro! 1 op de 20 werknemers maakt misbruik van alcohol. Is een depressie of burn-out nu het gevolg of de oorzaak van alcoholmisbruik? Feiten en vragen waar nog steeds geen goede oplossingen voor zijn. Maar waarom niet? Niemand wil deze problematiek in z’n onderneming, slecht voor de reputatie, maar uit de cijfers blijkt wel dat nagenoeg iedere ondernemer er mee te maken heeft of krijgt. (Bron: Het ondernemersbelang 2015)

 

Onderscheid van gebruik 

Er is een onderscheidt tussen gedrags- en middelenverslaving. Waar bij gedragsverslaving gesproken wordt over een verslaving aan een handeling wordt bij middelenverslaving gesproken over de verslaving aan een middel.

 

Heeft u vragen over de aanpak van verslaving op de werkvloer? Neem dan contact op via het contactformulier of via de telefoon.

Ik help u graag.

 

Voorbeelden van middelenverslaving:

Cocaïneverslaving

Nicotineverslaving

Alcoholverslaving

Wietverslaving

Heroïneverslaving 

Cocaïneverslaving

Voorbeelden van gedragsverslaving:

Gokverslaving

Chatverslaving

Internetverslaving

Gameverslaving

Seksverslaving 

Workaholisme

Werkdruk en verslaving  

De onderzoekers vroegen bewust naar vermoedens van verslaving bij collega’s. ,,Wat collega’s zien, is vaak betrouwbaarder dan wat een werkgever denkt’’, stelt Ingrid Weijnen, psycholoog en directeur behandeling bij U-center. Lees verder


 

De meest verspreide verslavingen zijn alcohol-, sigaretten-, heroïne-, cocaïne- en internetverslaving. Waarvan alcohol- en drugsgebruik de ‘koplopers’ tussen de verslavingsvormen zijn; welke uiteindelijk altijd het functioneren op de werkvloer negatief beïnvloeden. Het gebruik leidt vaak tot ziekte en/of onwenselijke en zelfs gevaarlijke situaties.

 

Verslaving is een wettelijk erkende ziekte wat als gevolg heeft dat er ook diverse verplichtingen voor de werkgever zijn en ontslag lastig is. Hoe ver reiken deze verplichtingen eigenlijk? Zeker in geval van verslaving waarbij genezing en re-integratie moeizaam verlopen en terugval na herstel helaas vaak voorkomt.

 

Een werkgever is verplicht zijn werknemer begeleiding aan te bieden om van zijn verslaving af te komen. Toch kan een werkgever zijn geduld verliezen en liever afscheid van de werknemer willen nemen. Wat betreft het afscheid nemen is er een kentering aan het plaatsvinden met betrekking tot het begrip en geduld naar de verslaafde werknemer.

 

Wanneer een werkgever aantoonbaar kan maken dat hij de werknemer ruimschoots de kans en tijd heeft geboden om van zijn verslaving af te komen, maar de werknemer deze kansen niet (voldoende) heeft benut, kan dit leiden tot een beëindiging van de arbeidsovereenkomst vanwege een vertrouwensbreuk.

 

Hieronder ziet u twee voorbeelden waarbij de rechter heeft besloten dat de werkgever in het gelijk wordt gesteld bij ontslag van een verslaafde medewerker: 

Instantie Rechtbank Midden-Nederland

Datum uitspraak 20-09-2016 

Datum publicatie 23-09-2016

Instantie Rechtbank Den Haag

Datum uitspraak 24-03-2015 

Datum publicatie 08-06-2015


Dus, ondanks het bestaan van een opzegverbod, kan een ontslag wel degelijk volgen en een tweede kans is dus geen vanzelfsprekendheid.

 

Hier ligt dus een taak voor de werkgever bij verslavingskwesties, waarbij het essentieel is om te beginnen met het invoeren van een degelijk verslavingsprotocol en dat bekend maken bij alle medewerkers binnen het bedrijf.

 

Zodra privé gebruik invloed gaat hebben op het functioneren en/of het gedrag op de werkvloer is het tijd voor de werkgever om stappen te ondernemen. Van groot belang is dat de medewerker ook bereid moet worden gevonden om deze stappen te zetten.

De praktijk wijst uit dat er nog wel wat moet gebeuren voordat een persoon met een verslaving ook daadwerkelijk zelf bereid is om er wat aan te gaan doen. Verslaving gaat vaak gepaard met ontkenning en schaamte, waardoor het vragen om hulp steeds moeilijker wordt.

 

Als werkgever kunt u stappen ondernemen om de medewerker te helpen door de medewerker door te verwijzen naar een verslavingscoach. Gedurende het coachingstraject blijft de medewerker zijn bestaande werk, en zoveel als mogelijk de reguliere dagelijkse activiteiten uitvoeren. 

 

Welke hulp ik u kan bieden leest u hier.